هنرمندان پرخاشگر
جنبش بيت با اجتماع شاعران، نويسندگان، نقاشان، موسيقيدانان و فيلمسازان معترض به وجود آمد. اجتماع اوليه آنها با جك كروآك (خالق رمان جادهها)، آلن گينزبرگ، ويليام باروز، نيل كاسادي و لارنس فرلينگني آغاز شد و در ادامه با آمدن افرادي چون گري اشنايدر، مايل مككلاو، فيليپ والن و ريچارد براتيگان جنبش گستردهتر شد و جان تازهتري گرفت. آنچه را كه ميتوان مشخصه تمامي افراد اين جنبش (كه بعدها به نسل بيت معروف شدند) نسبت داد، عصياني بودن آنها عليه جريانها و هنجارهاي غالب و مقرر و تعيين شده اجتماع. به گفته جك كروآك كه از اعضاي اصلي و تاثيرگذار بيت بود «بيت در مرحله اول دربردارنده نوعي برهنگي ذهني است و به دنبال آن نوعي برهنگي روحي، حسي از فرهيخته بودن بر پايه خودآگاهي.» گينزبرگ كه او نيز يكي از اعضاي اصلي و اوليه بيتها است در اين خصوص گفته است: «نكته اساسي بيت آن است كه شما به تصويرهاي مشخصي ميرسيد كه به واسطه آنها ميتوانيد جهان را به شيوهاي رويايي ببينيد.» بيتها به همه چيز به نگاهي آميخته به شك و ترديد نگاه ميكردند. براي آنها تفاوتي ميان اديان شرقي و اقتدار سياسي و ديني كليسا وجود نداشت.از ديگر عناصر پيونددهنده بيتها به هم ميتوان به آزادي روابط سوسياليسم و نفرت از جنگ اشاره كرد. يكي از مهمترين وجوه مشترك نسل بيت جنگگريزي آنان بود. به طور مثال بيشترين اعتراض از جنگ ويتنام در آن هنگام از جانب بيتها صورت ميگرفت. آنها در اعتراض به زندگي به اصطلاح شرافتمندانه آمريكايي دست به هر كاري ميزدند.
همين تفكر و اخلاق آنها را بعدها «هيپي»ها ادامه دادند. طي دهه هفتاد هيپيها با صورت و ظاهري متفاوت و هنجارگريز، با ريش و سبيل و موهاي بلند، لباسهاي پاره در جامعه آمريكا ظاهر ميشدند. آنها در واقع زاييده جامعه آن روز آمريكا بودند.
يكي ديگر از خصيصههاي بيت ها اين بود كه اكثرا آنها دچار بيماريهاي روحي و رواني بودند. به عنوان مثال براتيگان كه در سال 1955 به آنها پيوسته بود، وقتي كه اولين دستنوشتههاي شعرش با تمسخر از سوي دوستش روبهرو شد، در واكنش به اين برخورد شيشههاي كلانتري را با سنگ شكست. اين كار البته براي او يك هفته بازداشت و سپس بستري شدن براي درمان را به همراه آورد.
در آثار تمام بيتها اين شخصيت ناهنجار نمايان است چه در شعر و چه در داستان چه در اقتباسهايي كه فيلمسازان از آثار آنان داشتهاند.
چهرههاي شاخص بيتها
لارنس فرلينگتي كه به عنوان يكي از تاثيرگذارترين شعراي نسل «بيت» شناخته ميشود در تاريخ 24 مارس 1919 در «يانكرز» نيويورك به دنيا آمد. فرلينگتي بسياري از سالهاي جوانياش را به زندگي كردن «بيت»وار گذراند. در سال 1952 فرلينگتي با كنت ركس روت آشنا شد. ركس روت در آن زمان به عنوان نويسندهاي قابل و هنرمندي فعال در صحنه سياست شناخته ميشد. اين دو پس از ملاقات پيتر مارتين ناشر مجله City Lights تصميم گرفتند تا كتابفروشياي به همين نام تاسيس كنند و خيلي زود اين كتابفروشي تبديل به مكان گردههمايي نويسندگان و هنرمندان علاقهمند به هنر معاصر شد.
ريچارد براتيگان
ريچارد براتيگان در 30ام ژانويه 1935 در تاكوماي واشنگتن به دنيا آمد. اطلاعات كمي در مورد سالهاي كودكياش موجود است؛ به جز اينكه بايد گفت دوران پردردسري بوده است. اين تنها چيزي است كه خودش هم در موردش هيچ گاه صحبت نكرد. شايعه است كه براتيگان نميدانست پدرش كيست و پدرش هم تا هنگامي كه آگهي فوت ريچارد را ديد از داشتن چنين پسري بياطلاع بود.
او در سال 1955 به سان فرانسيسكو در ايالت كاليفرنيا نقل مكان كرد و خيلي زود به جنبش «بيت» پيوست. اواخر دهه شصت بود كه نوشتههاي براتيگان هواخواهان بسياري پيدا كرد و در همين دوره بود كه او معروفترين آثارش چون «صيد قزلآلا در آمريكا» و «در قند هندوانه» را منتشر ساخت.
او آخرين كتابش را با عنوان «پس باد همهاش را بر باد نميدهد» در سال 1982 منتشر كرد. در 25 اكتبر 1984 دوستان ريچارد در خانهاش را در بوليناس در ايالت كاليفورنيا شكستند تا جسم بيجانش را كنار يك بطري الكل و يك تفنگ كاليبر 44 بيابند و بعد تاييد شد كه او خودكشي كرده است.
گري اشنايدر
گري اشنايدر، متولد سال 1930 در شهر سانفرانسيسكو نه تنها به سبب پيوند با نويسندگان نسل بيت بلكه به خاطر حمايتش از زندگي اقليتها و مسائل بومشناختي نيز شهرت دارد.
آثار وي عمدتا نشاندهنده تاثيرپذيري وي از شاعران بلندآوازه آمريكايي، والت ويتمن و ازرا پاوند و همچنين دنبال روي عرفاني است. اشنايدر در سال 1975 به خاطر مجموعه شعر جزيره سنگ پشت جايزه پوليتزر را از آن خود كرد.
آن والدمن
آن والدمن 2 آوريل 1945 در ميلويل، نيوجرسي به دنيا آمد و دوران نوجوانياش را در نيويورك گذراند. او در سال 1966 مدرك كارشناسي خود را از كالج بنينگتون دريافت كرد.
در سالهاي دهه 60، والدمن به همراه گريگوري كورسو و آلن گينزبرگ جلسات خواندن را تحت عنوان پروژه شعر كليساي سنمارك برگزار ميكرد و از سال 66 تا 78 نيز به شخصه اين جلسات شعر را ادامه داد. او در كارنامه هنري خود بيش از 40 اثر را جاي داده است.والدمن به همراه گينزبرگ مدرسه شعر مستقل «جك كروآك» را در موسسه ناروپا در شهر بولدر، كلرادو تاسيس كرد.
ادوارد دورن
ادوارد مرتون دورن در تاريخ 2 آوريل 1929 در ويلاگرو، ايالت ايلينويز به دنيا آمد و از سال 50 تا 55 در كالجبلك مانتين و دانشگاه ايلينويز به تحصيل پرداخت. در كالج، دورن با چارلز اولسون آشنا شد كه اين مساله شديدا جهانبيني او و نظرياتش را درباره عواطف شاعرانه تغيير داد. مسوول امتحانات نهايي در كالج بلكمانتين رابرت كريلي بود كه بعدها به همراه ادوارد دورن و رابرت دانكن مثلث شعري جديدي را به وجود آورد.
در سال 51 دورن، كالج را ترك كرده و سفرش را به سمت منطقه شمال غربي اقيانوس آرام آغاز كرد. او براي امرار معاش در آنجا به كارگري ميپرداخت و نيز همانجا بود كه با همسر اولش هلن، آشنا شد. هر دو آنها درست در سال 54 تصميم به ادامه تحصيل گرفتند. پس از فارغالتحصيلي و گذشت دو سال از سفر، نهايتا خانواده دورن در شهر واشنگتن سكني گزيد. نخستين كتاب ادوراد دورن با عنوان «نو مطرود» در سال 61 به چاپ رسيد. بهترين اثر دورن اثري با عنوان «تفنگدار» است.
آلن گينزبرگ
آلن گينزبرگ در سال 1926 به دنيا آمد و در سال 1997 درگذشت. او به دليل ناراحتي روحي در جواني مدتي در تيمارستان بستري شد و بعد از ترك آنجا به شغلهاي موقتي مانند ظرفشويي، روزنامهفروشي و غيره پرداخت. او نه تنها با كمك ادبيات يكي از منتقدان اجتماعي، بلكه شخصيتي فرهنگي در آمريكا نيز به شمار ميرفت. فعاليتهاي سياسي اجتماعي او داراي تمايلات سوسياليستي بودند. گينزبرگ پايهگذار مدرسهاي شبه بوديستي شد كه خود در آن درس ميداد و در آنجا مشوق شعر آوانگارد شاعران جوان شد. از جمله اشعار معروف گينزبرگ: زاري، آمريكا، قديس، در جستوجوي ياجي و سوپرماركتي در كاليفرنيا هستند.
او با سرودن شعر بلند «زاري» در سال 1955 به ادبيات بعد از جنگ سبك و جهت تازهاي داد.
-
علي طجوزي